F#!K-UP FESTIVAL — Mistakes. Lessons. Progress.

F#!K-UP FESTIVAL — Mistakes. Lessons. Progress.

Iedereen maakt fouten.Niet iedereen leert ervan.

Een festival voor alles wat glorieus, pijnlijk of hilarisch misging — en voor wat we ervan kunnen leren.

Mistakes. Lessons. Progress.Nou, dat ging lekker.

De reis: van fout naar vooruitgang

De reis

  1. FoutAltijd een goed plan, in het begin.
  2. ChaosUhm.
  3. ReflectieEven slikken.
  4. LesDit was nuttig.
  5. VooruitgangOp naar de volgende.

De aanleiding

We praten veel over successen.

De lancering. De transformatie. De promotie. De targets die we omver blazen. Het project dat op de een of andere manier als best practice op een PowerPoint belandde.

Minder vaak over het overleg dat ontplofte. Het besluit dat nergens op sloeg. Het briljante idee dat niemand wilde. Het project dat we nog een half jaar in leven hielden nadat iedereen al wist dat het dood was.

Zonde.

Want daar valt meestal meer van te leren.

Welkom bij F#!K-UP FESTIVAL.

Het format

Hoe werkt een F#!K-UP FESTIVAL?

  1. Deel je f#!k-up

    Deelnemers gaan uiteen in kleine groepjes. Iedereen deelt een echte f#!k-up aan de hand van dezelfde vijf vragen.

    Het hoeft geen carrière-eindigende blunder te zijn. Herkenbare fouten werken vaak het best.

  2. 3 — 2 — 1 — wijzen

    Elk groepje kiest zijn favoriete verhaal. Geen commissie. Geen scoringsmatrix. Geen lange discussie.

    Handen omhoog.

    Iedereen wijst naar degene met het sterkste, grappigste of nuttigste verhaal. Wie de meeste vingers krijgt, vertegenwoordigt de groep.

    321Wijzen!

    Ja, zo simpel is het. Dat is precies het punt.

  3. Het podium

    De winnaars uit elk groepje komen naar voren en delen hun f#!k-up met de hele zaal. Dezelfde vijf vragen.

  4. Het applaus

    De zaal bepaalt wie wint. Het hardste applaus wint het F#!K-UP FESTIVAL.

    Geen jury. Geen spreadsheet. Geen beoordelingscriteria. Alleen de zaal.

    Dat escaleerde snel.

  5. Wall of Shame

    Het winnende verhaal krijgt een plek op de Wall of Shame. Waar dat nodig is, geanonimiseerd.

    Het doel is niet iemand voor schut zetten. Het doel is de les bewaren voor een ander.

De methode, voor zover je het zo kunt noemen

Jouw f#!k-up in vijf vragen

  1. Wat ging er mis?
  2. Wat was het gevolg?
  3. Hoe heb je het opgelost?
  4. Wat heb je geleerd?
  5. Wat moeten wij eruit meenemen?

Bij het maken van deze f#!k-up zijn geen lessen beschadigd.

De collectie

Wall of Shame

Onze mooiste verzameling dingen die absoluut niet volgens plan verliepen.

Geen muur om iemand voor schut te zetten. Een bibliotheek van lessen.

IK WAS INGEHUURD OM IN EEN HALF JAAR EEN SIGNIFICANTE VERANDERING TE …

De f#!k-up

Ik was ingehuurd om in een half jaar een significante verandering te realiseren. Dus ik deed wat ik dacht dat mijn opdracht was: vragen stellen. Doorvragen. Benoemen wat ik zag. En vooral vragen waarom oplossingen die al eerder waren aangedragen nooit waren uitgevoerd. Inhoudelijk waren die vragen misschien niet eens verkeerd. Alleen stelde ik ze veel te vroeg. Ik had nog nauwelijks onderzocht welke geschiedenis, belangen, verhoudingen en oud zeer achter die antwoorden zaten. Ik stapte een systeem binnen en ging meteen aan de knoppen draaien, zonder eerst te begrijpen waarom ze nooit waren ingesteld.

De schade

Tijdens de eerste week mocht ik niet meer op de vijfde verdieping komen. Precies de verdieping waar de directie zat. In week twee kreeg ik te horen: “Als je hier echt iets wilt veranderen, moet je daar minstens een jaar voor uittrekken.” Dat was een interessant probleem. Want ik was aangenomen om binnen een half jaar een significante verandering te realiseren. Mijn opdracht en de werkelijkheid van het systeem bleken dus twee totaal verschillende dingen. En doordat ik te snel op de inhoud was gesprongen, had ik een deel van mijn speelruimte al opgebruikt voordat het echte werk goed en wel begonnen was.

Toon de lesDe les

Niet door nóg harder te duwen. Ik ben opnieuw gaan kijken, luisteren reflecteren. Minder naar de formele opdracht en meer naar wat er werkelijk gebeurde tussen mensen. Wie vertrouwde wie? Welke gebeurtenissen uit het verleden speelden nog steeds mee? Welke oplossingen waren al eerder geprobeerd? En misschien nog belangrijker: waarom waren sommige onderwerpen kennelijk zo gevoelig geworden? Ik moest eerst hun systeem begrijpen voordat ik het kon helpen bewegen. Dat betekende relaties herstellen, meer luisteren en mijn eigen behoefte om snel resultaat te laten zien tijdelijk opzijzetten.

Dat gelijk hebben en effectief zijn twee verschillende dingen zijn. Als veranderaar kun je een organisatie binnenlopen, het probleem vrij snel zien en zelfs een behoorlijk goed idee hebben van wat er zou moeten gebeuren. Maar daarmee begrijp je het systeem nog niet. Verandering begint niet bij het juiste antwoord. Ze begint bij begrijpen waarom het huidige antwoord ooit logisch is geworden. Sindsdien probeer ik daarom eerst nieuwsgierig te zijn voordat ik scherp word. Niet minder confronterend, wel beter geïnformeerd over waar ik mijn vinger neerzet.

Kijk voordat je verandert niet alleen naar het probleem. Kijk ook naar jezelf, naar de ander én naar het systeem waarin jullie samen opereren. Dat is later ook de basis geworden van mijn SOS™-lens: Self, Other, System. Wat doe ik zelf waardoor deze situatie blijft bestaan? Wat probeert de ander misschien te beschermen? En welk patroon in het systeem maakt dat logisch gedrag van individuele mensen samen toch een ongewenst resultaat oplevert? Mijn fuck-up in Groningen was uiteindelijk niet dat ik te confronterend was. Ik keek gewoon naar te weinig.

ÉÉN WEEK BINNEN. MIJN BAAS AL ONDER DE BUS GEGOOID.

De f#!k-up

Ik was net begonnen bij een nieuwe organisatie en vroeg hoe het ervoor stond met een talentprogramma.

Na wat rondvragen hoorde ik nogal uiteenlopende meningen. Eén iemand omschreef het als “een dood paard trekken”.

Nieuw, enthousiast en heerlijk naïef als ik was, zocht ik de eigenaar van het programma op en vertelde dat ik geïnteresseerd was. Ik zei er ook bij dat er verschillend over gedacht werd.

En natuurlijk — zonder enige kwade bedoeling — vertelde ik erbij wie wat had gezegd.

De schade

Niet veel later werd mijn manager erop aangesproken. Waar de directeur bij zat.

Ik werkte er een week.

Toon de lesDe les

Transparant zijn en alles doorvertellen wat je hoort zijn niet hetzelfde.

Als je ergens nieuw bent, is eerst luisteren vaak slimmer dan meteen alle draadjes aan elkaar knopen.

Goed nieuws: je hebt het overleefd. Slecht nieuws: er zit vast een les in.

Elke bijdrage komt eerst bij ons binnen. We lezen mee, overleggen zo nodig met jou en pas daarna staat er iets op de muur — geanonimiseerd als dat beter is.

Mistakes.Lessons.Progress.

Jouw beurt

Genoeg gelachen om een ander.
Nu jij.

Vijf vragen. Geen woordlimiet. Geen gepolijst verhaal nodig. Doe je nog steeds alsof er niets misging?

Mogen we dit verhaal publiceren?

Je verhaal komt per e-mail binnen en wordt met de hand gelezen. Publiceren gebeurt nooit automatisch — zie de privacyverklaring.

Liever gewoon mailen?

Vijf vakken invullen is ook een drempel. Schrijf het in je eigen woorden en stuur het naar ons toe — dan stellen wij de vragen wel als we ze nodig hebben.

De community

Het entreegeld?
Eén f#!k-up.

Geen cv. Geen pitch. Geen perfect verhaal.

Je toegangsbewijs is één eigen fout. Geen f#!k-up? Geen toegang.

Je vertelt hem langs dezelfde vijf vragen als op het festival.

Wat hier gedeeld wordt, behandelen we met respect. We lachen met elkaar. Niet om elkaar.

Geen succesverhaal vermomd als mislukking. Geen “mijn grootste zwakte is dat ik te hard werk”. Gewoon een echte.

Voor organisaties

Breng het festival naar je werk.

Een zaal vol mensen die zeggen dat fouten maken mag, verandert weinig. Een zaal vol mensen die er daadwerkelijk over praten wel.

Eén concept, verschillende contexten:

  • Leiderschapsevent
  • Teamsessie
  • Managementdag
  • Congresinterventie
  • Transformatie-event
  • Interventie psychologische veiligheid
  • Leerevent
  • Retrospective op schaal

Het format werkt met twintig mensen en met een zaal vol honderden. De energie is licht. De verhalen zijn echt. De les meestal niet.

Wil je een F#!K-UP FESTIVAL op locatie? We kijken graag hoe we je kunnen helpen.

De f#!k-up is de lol.
De les is de bedoeling.

Psychologische veiligheid ontstaat niet doordat iemand “fouten maken mag hier” op een sheet zet.

Het begint als iemand de waarheid vertelt over iets dat misging, en merkt dat de wereld niet vergaat.

Dan doet de volgende het. En daarna nog een.

Op een gegeven moment verandert het gesprek.

Het idee

Waarom dit bestaat

Organisaties zitten vol verhalen over dingen die misgingen. De meeste verdwijnen.

Ze verdwijnen in gesprekken op de gang, in grappen bij de koffie, in evaluaties die niemand leest, in lessons learned-documenten die niemand opent, of bij mensen die er zorgvuldig nooit meer over beginnen.

Dat is zonde.

Het F#!K-UP FESTIVAL maakt van die verhalen iets waar een ander daadwerkelijk van kan leren.

Iemand heeft hem ingedrukt. Daarom staat er nu een bordje.

F#!K-UP FESTIVAL is een initiatief van The Red Wire.

Helpt organisaties eerlijk kijken naar wat er speelt, het bespreekbaar maken en uitzoeken wat er dan moet gebeuren.

The Red Wire →